Bugün bu ilginç duygudan bahsedeyim biraz. Daha gebeliğimin 5-6. haftaları falandı, içimde başlayan paronayaları eltime anlatıp dertleşiyordum. Bana “Annelik Dünyasına Hoşgeldin! :) ” dedi. Tahmin ediyordum bunun böyle bir şey olduğunu ve bunun geçecek bir şey olmadığını çünkü hissediyordum ki o paranoya konusu herneyse onu atlattıktan sonra yenisini bulacak bu kalp, bu ruh.. Belli..

Nitekim öyle oldu. Aman ilk 3 ay çok riskli paranoyası, ikili test paranoyası, dörtlü test paranoyası ve şimdi de üzerimde detaylı ultrason paranoyası. Yapım gereği pozitif düşünebilen, malum, evrene pozitif pozitif enerjiler yollayabilen bir insanım :) ama benim gibisi bile kafasının içinde ya şöyle olursa soru işaretleriyle dolaşıyor. Bu soru işaretlerini bu bloğu okumasanız siz görmezsiniz, farketmezsiniz bile. Barış bile bilmez. Ama kafamın hep bir köşesindeler.. Ve geldikleri anda sopalı süpürgeyle kovalanıyorlar bu düşünceler! Ama bir iki saniye zihnime uğramaları yetiyor işte..

Bu geçmeyecek biliyorum. Daha ilk ayımda hissetmeye başladım bunu ve bu yüzden de bununla yaşamaya alışıyorum. Geçmeyecek çünkü detaylı ultrason paranoyamı bir kaç güne kadar inşallah hayırlısıyla atlattıktan sonra başka bir sürü paranoyalarım olacak. Bir sürü, bir sürü.. Çocuk doğacak ben paranoya yapacak mutlaka birşeyler bulacağım, ya prize parmağını sokarsa, ya kafasını bilmemnereye vurursa, ya oraya çıkmaya kalkarsa.. Bir sürü! Yalnız değilim, tek değilim biliyorum! O yüzden de

 

Annelik Paranoyasına Hoşbuldum!.

 

Bunları Okumuş muydunuz?

7 Responses to “Annelik Paranoyası”

  • Verda:

    Hosgeldin :)
    Canim benim, cok begendim, super olmus siteniz.
    Kendi kendime “Keske Pelin benden once anne olsaydi da onun da tecrubelerinden istifade edebilseydim diye dusunmeden edemedim acikcasi.
    Harikasin minik anne.

    Ha bu arada , Masallah ;)
    Sevgiler.

    • Pelin:

      Sagol canim benimm! Yaratici fikirlerimden ikincide faydalanirsin artik:) Evlilik ve bebekte kacirdin malesef sen:) Kaldi ki taklitlerimden itinayla kacininiz lutfen! :)

  • Nesem:

    Pelincim yazilarini okudukca henüz yakin gecmisimdeki hamilelik günlerimi hatirlayip hatirlayip tebessüm ediyorum:) Her anin tadini cikarabilen annelerden oldugun icin miniginiz simdiden cok sansli;)

    Saglikla kucaginiza alip keyifle büyütün insallah..

    Bu arada bu ‘paranoyalar’ bebek dogduktan sonra ‘öngörüler’e dönüsmek icin beynin ön bir hazirligi galiba:))) annelere has bir özellik daha:))

    Booll keyifli bir hamilelik olsun, öpüyorum

    • Pelin:

      Cok cok tskler canim Amin!! Ben de bi ara bunu dusundum biliyor musun? Bir sure sonra bu sayede riskleri gorebilmeye baslayacagim sanirim! Dedigin gibi bu bi on hazirlik! :) Cok cok sevgiler! Bebisini op benim icin.

  • Nesem:

    Öperim, büyük bir zevkle;)

  • Özlem:

    Büyük kızımın ilk yürüdüğü zamanlarda,vapur iskelesindeki o meşhur 3 saniyemi hatırlıyorum. Kuzumun hiç durmadan yürümeye çalıştığı zamanlardı. Durdursan durmuyor, bıraksan uçmayı yeni öğrenmiş gibi, hiç konmuyor. Unutmuyorum minnacık boyuyla bir anda bacaklar arasında kaybolduğu o 3 saniyeyi. O bitmeyen 3 saniyeyi. O gün kafama dank etti. Her ilk yapışında bir şeyi, benim yüreğim hep zıp zıplayacak…Tek başına değilsin o paranoyada. Hoşgeldin aramıza…

    • Pelin:

      Değil mi Özlem… Çok teşekkürler yorumuna ve hoşbulduk! Aranızda olmaya aday olmak güzel ;) Çok sevgiler…

Leave a Reply