314Henüz Bilinçli Bebek kitabını bitirmedim fakat Mahallenin En Mutlu Bebeği kitabından sonra nasıl içimi rahatlattı, kalbime ve beynime hitap etti anlatamam…

Mahallenin En Mutlu Bebeği resmen içimi sıktı. Sürekli “haklı mı acaba adam, ama ben böyle yapmak istemiyorum kiiiii, böyle davranmak istemiyorum kiiii..” diye diye geçti sayfalar, öyle bitti kitap. Sonunda da bi mutsuzluk ve verilen karar: “Evet bir çok kişinin çok taktir ettiği bir kitap ama bana göre değil! Ben bunları yapmak istemiyorum!

Neler mi? Çok özetle bebek ağladığında, sımsıkı kundaklayacağız. Kundak?? E hadi peki de sımsıkı?? (Efendim sebebi de rahimde dar alanda oldukları için kundaklanınca da kendilerini rahimde gibi hissediyorlarmış. Ellerini kollarını oynatınca uyanırlarmış ağlarlarmış çünkü! Ağzını da bantlayayım mı hazır elim değmişken Dr. Harvey Karp? ) Moro refleksini önlüyormuş. Bunu önlemek için iki yanını da (zaten doğal olarak) yastıkla vs desteklerim yeter diye düşünüyorum!

Bitti mi bitmedi! Bir de diyor ki kucağında son derece hızlı şiddetli salla. Ne kadar yüksek ağlıyorsa ona vermemiz gereken tepki o kadar sert olmalıymış. Şşşş sesi için de öyle! (tamam kabul rahimdeyken duyduğu kanımızın damarlarda gezinme sesine benzermiş bebeği rahatlatırmış, ok! Bu bilgiden faydalanacağım ama ne bu şiddet bu celal?) Ne kdr çok ağlıyorsa o kdr şiddetli şşşşşşşşlayacakmışım. Kulağının 5cm ilerisinde. Kısaca sallamaydı, şşş sesiydi gibi şeylerin derecesini sertliğini bebek belirleyecekmiş! Bi de güzel bi laf bulmuş efendim bebek yönetecekmiş dansı. Dansa bak!

Ha bir de Emzik! Kitap resmen Emzik’siz olmaz diyor. Bebek kendi kendini emzikle sakinleştirebilir diyor. Evet doğru emzikle sakinleşir elbette ama doğru bir şey mi bu? Yani gün gelir çaresiz kalabilirim belki, büyük konuşmak istemem -ki kendi fikrime göre katiyen vermek istemiyorum, ayrı!- ama baştan emzik müptelası yapmak çocuğu nasıl bir şartlandırmak ve bağımlılık yaratmaktır. Ne gerek var? Ağız diş yapısını bozuyor olması da cabası.

Fakat öte yandan dediğim gibi Bilinçli Bebek kitabı (Allah Aletha Solter teyzeden razı olsun) resmen ruhumu yumuşattı. Tüm bu gaddar uygulamalar yerine yapabileceğim daha insani şeyler olduğunu ve bebeğe saygı duyarak (elbette daha zorlanarak, yukarıdakileri yapıp bebeği sersem edip geçici olarak susturmak çok kolay çünkü, beni de sersem edene kdr sallasalar gıkım çıkmaz hatta bi daha o işkenceye maruz kalmamak için ağlamaya korkarım.. Hele bi de kollarımı dümdüz yapıp sımsıkı kundaklasalar! Doğdum mu cenazem mi bu, belli değil Allah korusun!) da onu sakinleştirebileceğim tekniklerin olduğunu anlatıyor. O kitaptan sonra nasıl sevgi dolu ve huzurla okuyorum anlatamam.. Bu kitabı daha uzun uzun anlatmak isterim ama malum artık yazacak halim gücüm çok yok :) İdare edin artık…

Not: Kundak ve sallama konusunda kundak gibi gözüken ama son derece gevşek bir sarmalamaya ve hafif sallamaya (kucağımdayken!) karşı değilim. Benim o kitapta şiddetle karşı çıktığım başka bir şey. Umarım yukarıda net bir şekilde ifade edebilmişimdir…

Sevgiler..

mahalleninenmutlubebegidogan_bilincli_bebek_tn

 

Bunları Okumuş muydunuz?

Leave a Reply