Posts Tagged ‘Bıdık’

Mom-Baby-final copyDiyeceksiniz ki hooop daha karnında ve sen şimdiden anne yaptın kızı :D Evet :D Geçen gün yüzerken (Her cinslik de aklıma yüzerken gelir. Türk’ün aklı tuvalette çalışırmış ama benimki havuzda/denizde çalışır) aklıma geldi bir anda hayal kurdum. Onunla yapacağım konuşmanın hayali… Şöyle:

Read the rest of this entry »

4--590x1024

Ben böyleyim! Değişmem de.. Herkes farklı işte.. Kimi herşeyi akışına bırakır, kimi olayı abartır devlet memuru zihniyetiyle çayını yudumlaya yudumlayaaaaa yaşar tüm süreci, kimi de benim gibi incik cincik herşeyi araştırır planlar. Ben hep böyleydim, iş hayatımda da böyleydim, özel hayatımda da.. Evlenirken mesela! Kimsenin ilgilenmeyeceği detaylarla ilgilendim, üstelik tek başıma. Kocacan sağolsun BAT’de sabahlara kadar (abartmıyorum, hatta Cts geceleri dahil!) çalışırken ben beyaz eşya da araştırdım, elektrikçi de, nikah yeri de, kokteylini de, web sitesini de çizgi filmini de.. Her detayla ilgilendim, nikah günü sahneye nereden çıkacağız nereden ineceğiz, fotoğraflar nerede nasıl çekilecek bissürü.. Kısaca demem o ki huylu huyundan vazgeçmez, ben böyleyim!

Şimdi de Bıdık için aynı koşturmacalar içindeyim. Her konuda! Bebek odasıydı, bebek arabasıydı vs bir yana, ileri zamanın örneğin doğumun planlanması bir yana.. Hiç bir şey planladığın gibi gitmez, bunu hayatta en iyi bilenlerden biriyim. Çok detayına giremeyeceğim ama küçükken -bir günde 10 yaş büyümeden evvel- bir plan yapmıştım, bir hayal.. Fakat karşılığında tamam yapalım yerine “inşallah” sözünü duyunca küçüğüm ya çok bozulmuştum! “Niye inşallah diyosun gidelim işteeee!!!!” Niye inşallah dediğini anladım bir kaç güne.. Biraz acı bir şekilde. Allah söyletmiş meğer.. Neyse!

Kısaca bir süredir çok sevdiğim bir laf var: Olduğu kadar, olmadığı kader! Ben gene planlamaktan, araştırmaktan vazgeçmem. Ama kader bana ne gösterecekse, ne yaşatacaksa sevgiyle ve şükranla kabul ediyorum ve kucaklıyorum. Başka yapacak bir şey yok! Ne istediğimi bilmek bana yeter, yoksa her istediğim şeyin olamayacağını çok küçük yaşta öğrendim ben!..

Araştırıyorum ve ne istediğimi buluyorum. Ve ne istediğimi bildiğim için mutlu oluyorum! Ve sonra  “inşallah” diyorum!..

Allah sağlık versin de, gerisi boş!..

 

pelin son copy

Bugün detaylı ultrason heyecanımızı da atlattık. Maşallah (tahtaya vurunuz ;) ) kuzum tüm sınavlarını bir bir geçiyor.. 1 ay sonra ben sınava giriyorum, bakalım şekerim nasılmış göreceğiz.. Kuzum sanırım bir süre rahat. Read the rest of this entry »

 

Her çocuğun farklı özellikleri var işte… Emir bambaşka şeylerle şaşırtırdı beni, İrem ise bambaşka şeylerle.. Mesela İrem’deki (yaş 3) hafıza nasıl bir şeydir nereye kaydediyor, bu çocuğun hiç mi geçici belleği yok, niye yatıp kalkıp yatıp kalkıp unutmuyor, inanamıyorum!

Read the rest of this entry »

cenk abi

 

Nereden başlasam nasıl anlatsam bilemiyorum.. Bugün ana kız bir cennete gittik. Henüz cennetimi kucağıma almadan hep derdim ki “Cenk abinin çalıp söylediği yer cennettir” ve evet bugün de cennetteydim. Üstelik kızım ilk defa canlı dinledi Cenk abisini. Konser harikaydı, sanki bizim için organize edilmiş. Aylardır Bıdık için (sigara sebebiyle) gidemediğim ve deli gibi özlediğim, evde cdlerle youtube videolarıyla hasret giderdiğim Cenk Taner, bu akşam Kadıköy-Bahariye’de Nazım Hikmet Kültür Merkezi’ndeydi, Ruhi Su salonunda.. (Bunu söylemek bile güzel.. Cenk Taner’le yanyana gelince nasıl güzel geliyor bu isimler..)

Read the rest of this entry »

Bugün bu ilginç duygudan bahsedeyim biraz. Daha gebeliğimin 5-6. haftaları falandı, içimde başlayan paronayaları eltime anlatıp dertleşiyordum. Bana “Annelik Dünyasına Hoşgeldin! :) ” dedi. Tahmin ediyordum bunun böyle bir şey olduğunu ve bunun geçecek bir şey olmadığını çünkü hissediyordum ki o paranoya konusu herneyse onu atlattıktan sonra yenisini bulacak bu kalp, bu ruh.. Belli..

Read the rest of this entry »

nazar_boncuk

Dolu dolu haftaların geçtiği, bazen bir günün 24 saatten daha fazlaymış gibi geldiği, bazen 2 gün sonraki ultrason randevumun yatıp kalkıp yatıp kalkıp ama bir türlü gelemediği (yani geldi tabi haliyle ama siz bana sorun o iki gün nasıl geçti) aylar geçti. Şu satırları yazarken 18 haftamı bitirmiş 19′a çok yaklaşmış bulunuyorum. :)

Read the rest of this entry »